G-Men

click to animate gif

"Mukha kang may sakit. Mag-ahit ka bago tayo lumakad," utos ng aking asawa.

Nagbihis ako pero hindi ko pa rin tinanggal ang aking designer stubble. Naman! Weekends na nga lang ako pwedeng magpatubo nito mula nang magkatrabaho. Siyempre masama na naman ang tingin niya sa akin pagkalabas namin ng flat.

"O, bakit?" tanong ko sa kaniya.

"Tingnan mo nga sarili mo sa salamin," matipid niyang sagot. "Mukha kang pang G-Men."

Eh di tingin naman ako sa salamin habang nasa elevator. Makapal na ang aking bigote't balbas. Malaki ang initim ako sa kabibilad sa sikat ng araw. Masikip at maikli ang puting t-shirt na suot ko dahil sa kawalan ng exercise. Bakat ang aking utong dahil sa lamig ng panahon.

Sumakay kami ng train. Pinagmasdan ko ang mga tao sa paligid, at tama siya. Naiiba nga ako sa putla at kinis ng mga tagarito kaya't conscious na naman ang aking closetang asawa. At dahil mukha daw akong Japanese porn star, pinakitaan ko siya ng aking acting skills.

Habang nakatayo kami nang magkatapat, tinitigan ko siya ng malagkit. Malaswa. Bahagya kong kinagat ang aking labi. Umastang gusto ko siyang sunggaban at bigla na lang pupugin ng halik. Namula ang tenga ng loko. Pati mga katabi niya'y nakatingin. Nakangisi. Parang gustong sumali.

Lumapit ang aking asawa. Idinantay nito ang kaniyang palad sa aking dibdib. Napapikit ako.

"Baliktad ang t-shirt mo," ang sabi ng kumag sabay hila sa nakalabas na tag nito.

gif file from tumblr.com

Phad Thai

"Takbo Sean! Tangina! Bilisan mo't magtago ka!" sigaw ko sa aking sarili.

Kumaripas ako palayo. Hinawi ko ang mga kamay na pilit na kumakapit sa akin. Kaliwa, deretso, kanan. Di ko alam kung saan ako susuot. Nagkubli ako sa dilim. Humihingal. Pakiramdam ko'y sasabog ang aking dibdib.

Malas! Gusto kong i-umpog ang ulo ko sa pader. Unang beses kong pumasok sa ganitong lugar. Nangibang bansa pa ako nang magkalakas loob. Pero hanggang dito'y meron pa ring nakakilala sa akin.

"Wag kang matakot. Sa atin-atin na lang ito," bulong ng aninong katabi ko.

Muntik na akong mapasigaw sa gulat. Buti na lang at napigilan kong magmura. At sa kapiranggot na natitira ko pang presence of mind, pilit ko pa ring itinuloy ang aking pagkukubli.

"Sawasdee krub," matipid kong sagot sa kaniya.

"Aw c'mon, Sean. Look around you. Tayong dalawa lang ang tuli rito. Anyway, see you back in the office," ang sabi niya bago siya lumayo. Dali-dali akong nagbihis at bumalik na sa hotel.

Wala namang nagbago sa pakikitungo namin sa isa't isa sa opisina. Tulad ko, nagtatago rin siya. Sikreto ko'y mismong sikreto rin niya.

- = o 0 o = -

"Alam mo ba kung sino ang nagladlad na sa Amerika?" tanong ng kaibigan kong babae sa dinner namin kaninang magkakabarkada. Nangilabot ako sa isinagot niyang pangalan.

Halos isang dekada na ang nakakaraan mula nang gabing iyon, ngunit bigla ko pa ring gustong kumaripas ng takbo at magtago sa dilim. Buti na lang dumating ang waitress at naputol ang usapan. Inilapag nito sa mesa ang inorder kong Phad Thai.

"Kop khun kha," ang wala sa sarili kong nasambit sa kaniya.

photo from here

Trapped

Have you ever felt trapped? One day, you're enjoying a perfect morning. The next thing you know, you're lying in a confined space. You can't stand, can't sit up. You can't even turn and lie on your side. All you see is the wooden sheet barely six inches in front of you, and the growing moist spot where your breath has condensed.

You can't turn your head to look around you. But your hands and bare feet can feel the corners and edges of the cramped wooden prison. You can't breathe. You start to panic. You scream for help, as you move around and feel for a way out. All in vain. You get desperate, and the wet spot in front of you catches your attention.

You try furiously to claw your way out with your fingernails. Splinters pierce your skin, and your nails start to chip. Blood starts to flow from your fingers, down to your hands, then arms from all the scraping. But the wood does not yield. And after a while, you realize the futility of it all. And as you hear the muffled pounding outside, nail after nail, you surrender.

"Yes, Auntie," I whispered.

"That's great Sean. As I said, she's a lovely girl. You'll see for yourself on Sunday," she replied, just as I heard the sound of the hammer hit the head of the final nail.

photo from here

Bamboo Grove

I looked up. The bamboo trees shot up to the sky and gently swayed with the wind. Their countless green fingers tried desperately to block the sun, but persistent rays managed to pierce the canopy before they were blotted out again. A young boy wailed in frustration, as he chased after the lights that flashed on the ground and tried to stamp them out in vain.

I received a message in my personal FB account this morning from someone I met years ago. I was inexperienced in the ways of this world. It was a one time thing. A mistake. And was easily buried and forgotten 'til now. He said he knows me, followed by an evil laugh (ok I exaggerate, he simply said 'hahaha'). Being in the closet and overly paranoid, I froze in terror.

I am happy the way things are, in spite of the secrets that I keep. Being away helps alleviate the pressure from family and friends. Through the years I have built a safe haven, my little bamboo grove. But once in a while, the wind blows my way, and the light peeps into things I have kept hidden. And each time, I feel I have no other choice but to try to snuff the light out. At least for now.

photo from here

Bakla, Bakla, Paano Ka Ginawa?

Minsan napapaisip ako, paano nga ba ginagawa ang isang bakla? Paano ba ako naging ganito?

Kasing-simple lang ba ito ng isang recipe? 1 inosenteng kaluluwa, 1 kutsarang fairy powder, 1 yardang rainbow, 2 tasang Pagoda cold wave lotion, 1 pirasong higad, 1 kurot na paminta. Paghalu-haluin ang mga ito at voila! Isang baklang kaluluwa ready for delivery dun sa magtatagpong itlog at semilya ng dalawang nagkakantutang magulang-to-be na parehong magiging in denial sa kasarian ng kanilang magiging anak. Ang assumption dito ay ipinanganak akong ganito.

Pwede ring nagsimula ito nang madungisan ang aking kamusmusan ng isang binatang kinupkop at pinag-aral ng aking mga magulang. Taena ikaw ba naman ang jakulin araw-araw kahit di ka nilalabasan. Kung di ba naman umalma yang betlog mo at gustuhin na lang nitong maging ovary at fallopian tube.

O baka naman nung nakasabay kong maligo ang PE teacher namin sa elementary pagkatapos ng swimming class. Pucha naman, braso ko na kaya yun. Balbon pa. Pakiramdam ko, dun yata ako mas nalunod sa shower, hindi sa swimming pool.

Naku mahaba pa ang listahan ng mga posibleng pinagmulan ng aking kasarian. Lahat yan ay pinag-isipan ko na, pero hindi ko pa rin alam ang sagot. Siguro, dahil na rin sa dalas kong i-deny sa sarili ko noon kung ano ako. Na hanggang ngayon nga ay hindi ko pa rin inaamin sa ibang tao.

Pero matagal ko nang tanggap ang sarili ko. Kailan kamo? Nung makilala ko siya. Nang mapagtanto kong mahal ko siya. At maramdaman ko ring mahal niya ako. Ang aking pagkatao. At natutunan kong mahalin ang sarili ko dahil dito. Di ko man alam kung kailan ako naging ganito, pero noon ko tinanggap nang buong-buo na bakla nga ako.

photo credit : soyezvousmeme.wordpress.com
 

Bakla Nga Ba Si John Travolta?

Bakit ba laman ng tabloid at showbiz balita ngayon ang sa kung bakla nga ba si John Travolta? Na isang malaking kasinungalingan daw ang pagsasama nila ng kanyang misis na si Kelly Preston? At mahilig daw siyang makipagniig sa kapwa niya lalake lalo na sa mga pribadong spa?

Naalala ko yung minsang napadala ako ng aming kumpanya para lumahok sa isang linggong training sa ibang bansa. Linggo ako dumating, nag-check-in, at sabay tumuloy sa health center ng hotel para mag-relax. Nag-treadmill ng kaunti para mabanat ang aking katawan na nangalay sa biyahe, sabay deretso ng sauna para ituloy ang pagpapawis.

Dahil siguradong walang makakakilala sa akin, iniwan ko ang aking pagkamahiyain sa locker at hubo't hubad akong nagpalipat-lipat sa sauna, steam room, at jacuzzi. Habang ako'y naka-upo sa loob ng sauna, may dumating na lalake. Caucasian, matangkad, matipuno, may itsura.

Naupo siya sa tapat ko, at magkaharap naming nilasap ang init. Nakatitig lang siya sa akin. Pinagmamasdan ang unti-unting pag-usbong ng aking pawis, kasabay ng pag-usbong ng kaniyang pagkalalaki. Ngumiti siya sa akin. Nagpakilala at inabot ang kaniyang kamay. May singsing.

Habang pumipitik pitik ang imbitasyong nakaturo sa langit, nag-usap kami nang sandali. Mga ilang segundo rin siyang hindi nakasagot nang kinumusta ko ang pamilya niya, pero inamin niyang naiwan sa bahay ang asawa't anak. Nang halos di ko na makayanan ang init, hindi lang ng sauna, tumayo na ako at nagpaalam.

Kinabukasan, nagsimula ang training. Iba't ibang mga attendees na noon ko lang nakilala. Dumating ang trainor at pareho kaming napatda. Ayos ang buhok, naka kurbata't amerikana, pero nakilala ko pa rin siya. At ang kaniyang singsing.

Kinagabihan, bumalik akong muli sa health center at inulit ang aking routine. Nagkita kaming muli sa sauna, pero maligamgam na ang singaw ng makina sa loob nito. Sandali uli kaming nagkwentuhan bago ako nagpaalam. Kumaway siya at napansin kong wala na ang kaniyang singsing.

So bakla nga ba si John Travolta? Hindi ko alam at ayaw ko siyang husgahan. Kung totoo man ito, napakahirap siguro ng kaniyang sitwasyon. Dahil para sa isang John Travolta, hindi sapat na hubarin lang ang suot niyang singsing bago maaaring magpakatotoo sa kaniyang sarili.

photo credit : 711sauna.blogspot.com