Delivery

Saturday.

"Our cable subscription sucks. Chinese. More Chinese. Aaaaaand... still Chinese. Wait, this one looks Korean. Great. Dubbed and subbed in Chinese. For Confucius' sake! We have hundreds of channels, and I end up just quickly jumping from one to the other. If only these channels were boys..."

I was into one of my usual monologues. I honestly think I'm turning into a caricature of a mid-age housewife, sans the colorful duster, large hair curlers, and Swarovski crystal-embellished nail art. Hubby eventually tired of my bitching and kicked me out. I think he just wanted to watch China's answer to Mara Clara in peace.

I decided to go to one of my favorite streets, where the entire stretch is lined with local crafts. Armed with broken Chinese and Kapwa Ko Mahal Ko hand gestures, I was able to negotiate two large paintings, matching wooden frames, two huge stone statues, a delivery van, and two hunky guys to help me with my stash.

I walked into our apartment with the musclemen in tow. When they started to bring my valued purchases in, I had to help my husband pick his jaw up off the floor. I was so excited, I didn't know where best to place them. I had to ask the guys to move them around a few times. Also a great excuse for keeping the men there longer.

Sunday.

Hubby had a satellite dish installed.

photo from here

Confession

Ito ay isang pangungumpisal. Sa isang pagkakasala, na mula't sapul ay hindi ko pinagsisihan. Kahit na alam kong hindi ito tama. Tutal maraming taon na rin ang nakalipas. Baka ito na ang tamang panahon para magpakumbaba, at aminin na ito ay isang pagkakamali.

Gwapo siya, matikas, matatas magsalita, mabait. Kapwa nagkikita sa gym, nagkakayayaang lumabas. Hanggang sa unti-unti kaming nahulog sa isa't isa. Ngunit bago humantong sa isang bagay na hindi na namin matatalikuran, siya ay umamin. Siya ay nakatali sa iba.

Pinilit ko siyang talikuran. Kalimutan. Dahil alam kong hindi ito kaya ng aking kunsensiya. Dati na rin akong naloko, at halos di ko ito kinaya. Ngunit kapwa kami marupok. Pareho kaming nadarang. Ilang taon kaming nakalimot.

Hanggang bigla na lang siyang nagising. Nagpaalam. Inilayo. Alam ko namang wala akong laban. Hindi ako ang dapat niyang lugaran. Hindi ako naghabol kahit na sukdulan akong nasaktan. Karma na rin siguro ng isang makasalanan.

Ako'y nagmatigas at kailanma'y hindi humingi ng tawad. At kung ang mga nakaraang pagsubok ang aking kaparusahan, tanggap ko ang lahat ng ito. Ngunit pagod na rin ako. Ilang taon ko na siyang isinuko. Matagal na siyang nakabalik sa Inyo. Sana ay napatawad Niyo na rin ako.

photo from here

Binatilyo

Pasimple kong iminulat ang isang mata para silipin kung gising pa siya. Ang hirap din palang magkunwaring tulog. Sana'y di niya napansin ang di ko mapigilang pagkurap at pekeng paghinga nang malalim. Nakapikit siya. Nakaidlip na nga kaya o tulad kong nakikiramdam, naghihintay.

Dalawa kaming Southeast Asians na nasali sa maikling programa ng isang paaralan sa kabilang dulo ng mundo. Ilang buwan na kaming magkaibigang matalik at pareho kaming malungkot sa nalalapit nang pag-uwi. Naisipan naming uminom nang gabing iyon, at nang makauwi ay parehong may tama.

Umungol siya. Bumangon ako't umupo sa kaniyang kama. Inilapat ko ang aking kamay sa kanyang noo para tingnan kung siya'y nilalagnat. In-adjust ko ang thermostat bago nahiga sa kaniyang tabi. Hindi pa rin ako makatulog. Nag-iisip nang nakapikit. Hanggang sa lumapit siya at humarap sa akin.

Walang umiimik, ngunit parehong nagungusap ang aming mga mata. Lumakas ang kabog sa aking dibdib, at alam kong ganoon din sa kaniya. Inakap niya ako, namin ang isa't isa. Dalawang bagong mulat, parehong di sigurado sa kanilang gagawin. Parehong nagkasya sa pag-idlip nang magkayakap, magkasama.

Nagising ako na excited siyang nakaturo sa bintana. Nagliwanag ang aking mukha at nag-unahan kami palabas. Tiningala namin ang langit at pinanood ang marahang pagbagsak ng puting pulbo sa aming mukha, palad, katawan. Sa gitna ng busilak na kapaligiran, di mapigilan ang ngiti ng dalawang binatilyong nagsasalo sa kanilang unang karanasan.

photo from here

Kisap

This summary is not available. Please click here to view the post.